var width=document.body.clientWidth;
var height=document.body.clientHeight;
function doClickText(who,type,step,timeOut) {
document.getElementById(who).style.display="none";
if(type==0) {
reveal('revealDiv1',step,timeOut,0);
reveal('revealDiv2',step,timeOut,1);}
if(type==1) {
reveal('revealDiv1',step,timeOut,2);
reveal('revealDiv2',step,timeOut,3);}}
function reveal(who,step,timeOut,type) {
if(type==0)
var where="top";
if(type==1)
var where="bottom";
if(type==2)
var where="left";
if(type==3)
var where="right";
eval('var temp=document.getElementById(who).style.'+where);
temp=parseInt(temp);
if(type==0||type==1)
var checkWith=height/2;
if(type==2||type==3)
var checkWith=width/2;
if(-temp');
document.write('');
if(!click) {
reveal('revealDiv1',step,timeOut,0);
reveal('revealDiv2',step,timeOut,1);}
else {
clickText(type,step,timeOut);}}
if(type==1) {
var bWhere1="border-right";
var bWhere2="border-left";
var putZero1="top:0px; left:0px";
var putZero2="top:0px; right:0px";
document.write('');
document.write('');
if(!click) {
reveal('revealDiv1',step,timeOut,2);
reveal('revealDiv2',step,timeOut,3);}
else {
clickText(type,step,timeOut);}}
function clickText(type,step,timeOut) {
document.write('
'+clickt+'
');}}
yıldızlar bile küsmüş İstanbul'a....!!!! - bir şiirin içine sığındım... ayrılıklar dinince haber verin... - Blogcu
bir şiirin içine sığındım... ayrılıklar dinince haber verin...
24/2/2007 - yıldızlar bile küsmüş İstanbul'a....!!!!
İçimi kemiren bir duygu var... Sebebini bilmediğim bir yalnızlık duygusu,sebebini bilmediğim bir huzursuzluk...Önceden sadece geceleri ağlardım,artık gündüzde ağlıyorum.Eskiden sadece kendime kızardım,şimdi her şeye kızıyorum. Farkında olmasamda büyüyorum.Uzaklara olan özlemimde benimle birlikte.Bir "uzak" sevdasıdır tutturmuşum.Neden,niçin,niye? diye sormadan.. Hayata devam ediyorum.Hiç bir tat,hiçbir lezzet almadan... Etrafıma bakıyorum,zaman çok çabuk geçmiş.Dünün çocukları artık bugünün gençleri. Eskiye oranla daha çok insan tanıyorum,ama eskiye oranla daha yalnızım.Demek ki diyorum önemli olan çok değilmiş,önemli olan "ASIL OLAN" mış... Yoldayım henüz,eve gidiyorum.Kafamı kaldırıp şehre daldığımda bir kalabalık görüyorum.Her zamanki İSTANBUL... Bu kalabalık arasında ben yalnızım.Uzakta çok uzakta beni anlayan birisi var aslında,ama dedim ya çok uzakta... Yıldızlar bu gece küsmüş İstanbul'a.Gökyüzünün o lacivertini örtü yapmışlar kendilerine.Belki de onların içindeki ışıkta sönmüştür.Tıpkı benim gibi..Tıpkı benim ışığım gibi... Hafızamı yokluyorum.Kimler vardı hayatımda,kimlerdi hiç ayrılmayacağım arkadaşlarım?Kimlerdi unutamadıklarım?Hani neredeler?Hayatımın neresindeler? Hayallerim, vazgeçilmezlerim...Sizlerde mi terk ettiniz beni,sizde mi vazgeçtiniz benden?Yoksa ben mi vazgeçtim sizden??? Neredesiniz hayallerim,hayatımın neredesindesiniz? Ya da siz varsınızda ben mi yokum?Cevap verin bana... Bir çığlık atıyorum gecenin karanlığında,geri dönmüyor bana.Boşlukta kaybolup yitiyor. Bir bakış atıyorum şehre,gözlerim aradığını bulamıyor...
Kaç gece yatağımda uykusuz,
Bir oyana bir bu yana dönüp durdum.
Görmek için düşümde hayalimde,
Duymak için sesini.
Kaç kere ellerim uzandı telefona.
Aşkı oyun bilirdin sen,aklıma geldi.
VAZGEÇTİM
Kahırdan başka ne vardı sanki verdiğin,
Acılardan zevk alır hale getirmiştin.
Yine de görmek için seni,
Şeytana uyup,bir daha bozacaktım yeminimi.
Vedalaşmadan gidişin aklıma geldi.
VAZGEÇTİM
Açıp ellerimi yalvardım Tanrıya,
Bir defacık tutmak için ellerini,
Koklamak için saçlarını.
Adaklar adayacaktım evliyalara,
Umursuzluğun aklıma geldi.
VAZGEÇTİM
Paylaştığımızı sandığım güzel günlerin hatrına,
Suçlu benmiş gibi,
Af dileyecektim gözlerine bakıp.
Her türlü cezana razı olacaktım.
Boynumu büküp,bi daha gelecektim kapına.
Başkasını sevdiğin aklıma geldi.
VAZGEÇTİM
Yazan: ademce